Kategorie
Aktualności Dolegliwości

Co to jest TORCH i jak go zdiagnozować?

 

TORCH (czyt. torcz) to określenie, z którym dość często spotykają się kobiety w ciąży. TORCH to nie choroba, ale skrót od pierwszych liter nazw czynników zakaźnych, które wywołują choroby zagrażające zdrowiu i życiu płodu. Diagnostyka tych chorób jest niezwykle istotna i wykonuje się ją w pierwszym tyrymestrze ciąży. Jakie choroby występują w TORCH i jakie badanie wykonać, by je zdiagnozować?

 TORCH to skrót od od pierwszych liter nazw czynników zakaźnych, wywołujących następujące choroby: toksoplazmozę (T. gondi), różyczkę (Rubella virus), cytomegalię (Cytomegalovirus), zakażenia wirusami opryszczki (Herpes simplex virus) oraz inne zakażenia (Others), takie jak: kiła, listerioza, wirusowe zapalenie wątroby (WZW), ospa wietrzna, opryszczka, parwowirus czy zakażenie wirusem HIV. Z tym skrótem bardzo często spotykają się kobiety w ciąży. Zakażenia z grupy TORCH stanowią poważne zagrożenie w ciąży, mają bowiem wpływ na zdrowie, a nawet życie płodu.

 Zakażenia z grupy TORCH w ciąży

 Wpływ na przebieg ciąży zależy od choroby wchodzącej w skład zespołu TORCH. Następstwem toksoplazmozy mogą być wodogłowie lub małogłowie, zwapnienia mózgowe, opóźnienie rozwoju psychomotorycznego, a także poważne osłabienie wzroku u dziecka. Zachorowanie na różyczkę w czasie ciąży może być przyczyną poronienia, a nawet zgonu płodu, wiąże się także z ryzykiem powstania licznych wad u dziecka. Wirus atakuje uszy, oczy i serce nienarodzonych dzieci. Choroba może prowadzić do głuchoty, zaburzeń widzenia, chorób serca, upośledzenia pracy wątroby i śledziony. Cytomegalia może spowodować niepełnosprawność intelektualną oraz utratę słuchu. Niebezpieczna jest również kiła, która może spowodować śmierć płodu, urodzenie martwego dziecka oraz poważne wady rozwojowe.

 TORCH – jakie badanie wykonać?

Diagnostyka zespołu TORCH jest niezwykle ważna. Polega na wykonaniu badań z krwi. Badania powinny być wykonane w pierwszym trymestrze ciąży.  Sytuacją najbardziej komfortową jest wykonanie badań jeszcze na etapie planowania ciąży, co pozwala najlepiej monitorować ewentualne infekcje. Wykonać będzie trzeba badanie krwi w kierunku obecności przeciwciał: Toxoplasma gondii IgG oraz Toxoplasma gondii IgM. Przeciwciała klasy IgM wykrywa się u osób ze świeżo nabytym zarażeniem. Mogą się utrzymywać do roku od zakażenia, a nierzadko i dłużej. Przeciwciała IgG produkowane są przez całe życie w następstwie inwazji pierwotnej. Uważa się, że u osób z nabytym świeżym zarażeniem stwierdza się przeciwciała IgM i duże ilości IgG, u osób ze „starym” zarażeniem – niskie IgG i brak IgM. W przypadku różyczki oznacza się dwa poziomy przeciwciał: w klasie IgM (to klasa przeciwciał mówiąca o aktualnym zakażeniu) i w klasie IgG (te przeciwciała świadczą o przebytym zachorowaniu i nabytej odporności). Gdy brak jest przeciwciał w klasie IgG lub okaże się, że ich poziom jest za niski, należy unikać kontaktu z dziećmi mogącymi być źródłem zarażenia. Inne badania, które warto wykonać, to: test przesiewowy w serologicznej diagnostyce kiły, parwowirus B19,  anty-HBs specyficznych dla powierzchniowego antygenu wirusa zapalenia wątroby typu B (HBV) oraz serologiczne badanie przesiewowe w kierunku zakażenia wirusem HIV. Wszystkie  badania można wykonać w sieci Laboratoriów DIAGNOSTYKA

 

 

 

Kategorie
Dolegliwości

Parwowirus

 

Parwowirus przyczynia się do rozwoju wielu niebezpiecznych dla zdrowia schorzeń, m.in. rumienia zakaźnego i niedokrwistości. Może być bardzo niebezpieczny dla kobiet w ciąży, bo wirus, przez łożysko może zakazić płód. Jak się uchronić przed parwowirusem i jak go zdiagnozować?

Parwowirus B19 (B19V) jest jednoniciowym wirusem DNA należącym do rodziny Parvoviridae, zakażającym wyłącznie ludzi. Do zakażania dochodzi zazwyczaj w dzieciństwie. Dotychczas sądzono, że nie wywołuje groźnych chorób. Tymczasem prowadzone badania wykazały, że parwowirus może powodować wysypkę u dzieci (rumień zakaźny), niedokrwistość aplastyczną, niedokrwistość noworodków, małopłytkowość i leukopenię, a u kobiet dodatkowo zapalenie stawów, głównie małych stawów dłoni i nadgarstków.

Parwowirus w ciąży

Parwowirus może być bardzo niebezpieczny dla kobiet w ciąży. Zakażenie podczas ciąży może skutkować poronieniem, nieimmunologicznym obrzękiem płodu, ostrą niedokrwistością płodu oraz małopłytkowością, wewnątrzmacicznym zapaleniem mięśnia sercowego, a także ryzykiem obumarcia wewnątrzmacicznego. Jak dochodzi do zakażenia parwowirusem? Najczęściej drogą kropelkową, podczas kichania i kaszlu, ale kobiety ciężarne mogą przekazać wirusa przez łożysko, co prowadzi do zakażenia płodu. Okres inkubacji parwowirusa wynosi od 4 do 14 dni.

Parwowirus objawy

U dorosłych zakażenie parwowirusem może nie dawać żadnych objawów. U dzieci pojawia się rumień. Po około tygodniu od zakażenia da się zauważyć czerwoną, plamkową wysypkę na policzkach, która po kolejnych 1-4 dniach zmienia się w rumieniowatą, plamkowo-grudkowatą, stopniowo obejmującą tułów i kończyny. W kolejnej fazie trwającej 1 do 3 tygodni rumień blaknie, lecz może mieć okresy zanikania i nawrotu. Najczęstszą komplikacją choroby jest zapalenie stawów, które pojawia się 1-6 dni po wystąpieniu wysypki. W trakcie choroby może pojawić się gorączka.

Parwowirus badania

Aby zdiagnozować parwowirusa, wykonuje się badanie genetyczne – Parwowirus B19. Chodzi o zbadanie obecności przeciwciał przeciwko temu wirusowi w klasie IgM i IgG. IgG będzie świadczyło o przebytej dawniej infekcji oraz o nabyciu odporności przeciwko parwowirusowi B19, natomiast pozytywny wynik IgM przemawia za świeżą infekcją i musi podlegać ciągłemu monitorowaniu. W przypadku parwowirusa stosuje się leczenie objawowe. Jeśli u chorego wystąpił rumień i towarzyszy mu gorączka, podaje się leki przeciwgorączkowe i maści. Jeśli parwowirus spowoduje zapalenie stawów – zaleca się przyjmowanie leków przeciwzapalnych pod kontrolą lekarza. Profilaktyka zakażeń parwowirusem jest trudna. Choroba jest zakaźna, a chory zakaża jeszcze przed wystąpieniem wysypki. Warto więc dbać o odporność, stosując zdrową, zbilansowaną dietę. Kobiety ciężarne powinny unikać przebywania w tłocznych miejscach.